1 Kasım 1957’de Divriği Kayaburun köyünde dördü kız, üçü erkek yedi çocuklu isçi kökenli bir ailenin besinci çocuğu olarak dünyaya geldi.

        Bir sene Kayaburun ilkokulunda –erken yaşta- öğrenim gördükten sonra ailesinin Ankara’ya yerleşmesiyle, dönemin büyük” halk” mahallelerinden Tuzluçayır’a yerleşti. Çocukluk ve gençlik yılları burada geçti. Fransa’ya gittiği 26 Ağustos 1979’a kadar Tuzluçayır'da yaşadı.

Abidinpaşa İlkokulu ve Ortaokulundan sonra, Başkent Lisesini bitirdi. Üniversite sınavını kazandıktan sonra Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu’na (eski adi Sosyal Hizmetler Akademisi) girdi.

Öğrenim sürecinde (1975–1979) SHÖD (Sosyal Hizmetler Öğrenci Derneği) yöneticilerinden oldu. Ayni dönemde, Tuzluçayir Halkevleri kurucularindan biri olarak ilk “betonarma” halkevini aktif imece usulüyle hayata geçirenler arasında bulundu.

O dönem koşullarında örgütlenen sosyalist hareket içinde yer alarak, katılımcı yurttaşlık, özgûrlûk, demokrasi ve insan haklari konularinda oldukça duyarli tavrını, bugünde bulunduğu noktada hala sürdürmeye çalışmaktadır.

Lise yıllarında (1973) babasını kaybettiğinde annesi ve iki küçük kiz kardeşiyle Tuzluçayır’da yaşamını sürdürdü. Büyük abisi ve evlenen iki kiz kardeşi ise Fransa’nın Strasbourg kentindeydiler. Ikinci abisi ise evli ve Kayaburun’da çiftçilik yapiyordu. Kardeşlerinin en büyüğü olan ablası evli ve Ankara’daydı.

Sağlık Bakanlığından burslu öğrenci olarak okulunu bitirdiği 1979 yazında, Sosyal Hizmetler Uzmanı olarak göreve başlayacağı zaman –ki o dönem bu meslekte çok az diplomalı vardı ve hemen “üst” görevlere atamalar gerçekleşmekteydi- Fransa’dan gelen abisi ve eşiyle birlikte ağustos 1979 da Strasbourg’a gitmek durumunda kaldı.

Fransa’da ilk aylar aldığı Fransızca kurslarına paralel olarak da geceleri bir gazetenin dağıtım ve posta servisinde çalışmaya başladı. İki seneyi aşkın bu işte çalıştıktan sonra, mesleki uğraşıları ve kendi ilgi alanı olan sosyal, kültürel ve eğitimsel dallara yöneldi.

Sosyal ve kültürel merkez animatörlüğü, meslek hazırlık stajları sorumluluğu, göçmen kökenli çocuklarin ögrenimlerinde başarılı olmalarına yönelik proje sorumlulugu seklindeki birçok alanda(dalda) çalıştı. Son olarak da 1997 yılından beri Fransız Eğitim Bakanlığı Bölge Müdürlüğü’ne bağlı eğitimci (formatör-mediatör) olarak çalışırken, 2002 de girdiği ulusal bir sinavla aynı bakanlığa bağlı Lise Türkçe dersleri öğretmeni olarak çalışmaya başladı. Su anda da bu görevini sürdürmektedir.

1985’in Aralık ayında Pelin’le Strasbourg’da evlendi. 20 ve 15 yaslarında Ozan ve Sibel adlı iki çocukları vardır.

Fransa’da mesleki çalışmaları sürerken, geldiği ülke olan Türkiye ve yasadığı ülke olan Fransa’daki gelismelerden etkilenen biri olarak, oldukça yoğun politik ve sosyal gelişmeler içinde kendisini buldu.

Türkiye’nin geçirdiği zor dônemlerde, demokrasi ve insan hakları konularındaki duyarlılığı olan insanlarla birlikte “seferberlik” yıllarında da küçümsenmeyecek derecede katkıları oldu.

Fransa’da katılımcı demokrasi, göçmenlik, ırkçılıkla mücadele ve yurttaşlık kavramının yeniden tanımı etrafındaki tartışma ve politik katılımcılığın içinde yer alarak, Türkiye kökenli “ilk” politik aday (1989) olma unvanını (Hürriyet Gazetesi) elde etti. Yeşillerden belediye ve milletvekili adayi oldu.

Fransa’da Türkiyeli göçmen kökenlilerin sorunları ve çözüm yolları bağlamında yaptığı konferans, arastirma ve yazıları çeşitli yayın organlarında yayınlanmaktadır.

Başaran, son senelerde özellikle Türkiye Halk Kültürü’ne yönelik araştırma ve kitap çalışmalarına ağırlıklı vermektedir. Gelecek kuşaklarımızın kültürel boşluğunu gidermeye ve halk kültürümûzün Fransızlar tarafından tanınmasına katkıda bulunmaya yönelik çalışmalarına hala devam etmektedir.

Şu ana kadar beş kitabı Fransızca-Türkçe iki dilde yayınlanmış bulunmaktadır:

1)  Le Padichah et ses fils-contes populaires de Turquie / Padisah ve ogullari- halk masallari, Harmattan 2003, Paris

2)   Comptines de Turquie / Cocuk sarkilari +CD, Cravie 2001, Strasbourg

3)   Contes des Bektâchî / Bektasi Fikralari, Harmattan 2005, Paris

4)   La vieille femme et le renard / Ihtiyar kadin ve tilki, Harmattan 2005, Paris

5)   Les Contes de Nasreddin Hodja / Nasrettin Hoca’nin Fikralari, Ataturquie 2005, Nancy